Жал, жал карап калган чагында
Журок куйду чексиз жалынга
Жан адамга ыраа кыйбастан
Жургум келчуу сенин жанында
Тиктей албай карек нурларын
Эстен кетпейт кирпик жумганын
Бир озуно арнаар элем мен
Махабаттын назик ырларын.
Ачык айтсам сен кеткенден карабай
Азап тартам ичте бугум тарабай
Айыкпаган дартка салдын кантейин
Абалымды сураганга жарабай.
Аттин, аттин ошол кездерим
Алдаарынды неге сезбедим
Жанга батып журок сыздатты
Жал оорутуп таштап кеткенин
Жароокерим менин жалжалым
Суйбос болсон неге алдадын
Эстей берип омур откончо
Кокуроктон кетпес арманым
Мейли, мейли сурабагын абалым
Мен алгачкы суйуум менен каламын
Эсте журсун гул сунушкан учурлар
Эсте журсун гулуп