Sevgi wunday bevafo tuyg'u, Kuni kelib tawlab ketarkan, O'z o'rniga qo'yib g'ururni,Kulgan ko'zni yowlab ketarkan. Iwontirib achchiq yolg'onga, Armonlarga bowlab ketarkan, O'z o'rniga qo'yib taqdirni, Bir lag'zada tawlab ketarkan. Bedor tunda parvona bo'lib, Kunduz esa sabir qilarkan. Bizga ochib do'zox ewigin, O'z manzili jannat bo'larkan. Bizga berib bevofa dardni, O'zi wodon o'ynab kularkan, Ermak qilib yolg'iz ko'ngilni, Ajal tomon bowlab ketarkan. Bir kun kelib asal o'rniga, Kulib turib zaxar berarkan. Gar wunda ham qilmasa huzur,Uzur so'rab takror kelarkan.