O'ta kambag'al bir kishi xotini bilan yolg'iz yashardi. Bir kuni, juda uzun sochlarga ega bölgan xotini undan yangi tög'nag'ichli taroq olib berishini söradi. U noqulay vaziyatda qoldi va ilojsiz "yöq" deb javob berdi. Ertasiga bog'ichi uzilib, anchadan beri taqilmayotgan soatini sotib, xotini söragan taroqni olib berishga qaror qildi. Soat dökonida bog'ichsiz soat uchun biroz pul berishdi. U uyga kelib qölidagi taroqni xotiniga bermoqchi bölganida, xotinining kalta qilib kesilgan sochini körib hayron qoldi. Ayol sochlarini sotib, erining qöl soati uchun yangi bog'ich olgan edi. Ikkisi bir-biriga közlari yoshlanib termulib qolishdi...
Urush vaqtida bir askar jang maydonida qolib ketgan yaralangan sherigini olib kelmoqchi böldi. Unga kapitani shunday dedi: “Endi foydasi yöq! Dösting allaqachon ölgan bölsa kerak”. Ammo askar baribir jang maydoniga bordi va döstini özi bilan olib qaytdi. Jonsiz tanani körgan kapitan dedi: “Aytgandimku, u öldi, deb. Bu hayotingni xavf ostiga qöyishingga arzimaydi”. Askar közlari namlangan holda javob berdi: “Yöq janob, arziydi….. Uning yoniga yetib borganimda, u közlarini ochib menga qaradi va jilmaydi. Oxirgi sözlari shunday böldi: “Baribir kelishingni bilgandim...""