OTAM KETDI.
Yuzlari nur, yuragi hur odam ketdi,
Bag'ri makon, quchog'i koshonam ketdi,
To'rt gul ekib, bitta nihol qadab ammo,
Bog' yaratib, bog'bon bo'lmay otam ketdi.
Haqiqatni tilab, haqsiz nochorlardan,
Qadr so'rab oqibatsiz bekorlardan,
Kechgan edi yuragi yo'q devorlardan,
Haqni suyib, Haq yoniga otam ketdi.
To'y bo'lsa-yu el xizmatin qilar edi,
Davralarda savlat to'kib yurar edi,
Oshimi u doim tayyor turar edi,
Oshpaz bo'lib osh yemayin otam ketdi.
Qalbi tiniq quyoshdan ham edi yorqin,
Mehri edi daryolardan toshqin toshqin,
Qaynardi-ya bulog'idan hayot jo'shqin,
Daryo bo'lib suv ko'rmagan otam ketdi.
Qizg'aldog'in sevar edi jondan ortiq,
Hayotini bor lahzasin qilgan tortiq,
Bosh qo'yi