მე ჩემს მასწავლებელს ვგავარ!
სკოლის ზარი სულ მაგონებს
ჩემს ტკბილ პირველკლასელობას,
უპირველეს მასწავლებელს,
დედაშვილურ ფუფუნებას.
მან გადმომცა სიბრძნე ბევრი,
სიყვარული ამა ქეყნის,
სიყვარული დედის, სკოლის,
სიყარული დედაბოძის.
ჩემს ნამგალა ხუთიანებს,
ვეტრფი მან რომ დამიწერა!
ჩემი მასწავლებლის შუქი
ჩემს სტრიქონებს ავლებს სირმას.
ვნატრობ, დედის გაკვეთილი,
ერთხელ კიდევ მომესმინა.
მან განბანა ნათლის წყალით,
შემასწავლა ანა-ბანა!
სადაც შევკრთი, იქვე ხელი
იმ წამს დედამ დამაფარა,
ეს ზეცა და ეს მამული
სასოებით ჩამაბარა.
მისი შრომით დაგანძული,
მერხთან ათას დედად ვდგავარ!
უვვლი ქართულ ,,დედაენას",
მე ჩემს დედიკონას ვგავარ!...
მანანა წულუკიძე