Bir nafaslik yo’l ekan ikki dunyo orasi.
Ko’z o’ngimdan ketmas xech ko’laring qorasi,
Kuz yaprog’I singari xazonlarga aylanding.
Qiyomatga qoldimi endi diydor chorasi,
Yuzimga tomchilab yog’ardi yomg’ir.
Ichimdagi dardimni bilardi yomg’ir,
Tosh qotgan yurakni uyardi yomg’ir.
Shu yomg’ir ostida abadiy qolsam,
Yig’larmisiz azizam dunyodan utsam.
Ishonmang bu qadar trikligimga,
Zulmatga ziyodek yorishib ketsam.
Ertaga qayerdan toparsiz mani,
Hokisor tuproqqa qorishib ketsam.
Beparvo qaramang kulyaptiku deb,
Guldek yashab guldek ochilib ketsam.
Nogoxon ezib xaydasa shamollar,
Qolasiz xazondek tukilib ketsam.
Ishonmang bu qadar mani umrimga,
Shu kunim mazmunli etolsangiz bass.
Ertangi kunimga ata