აი დარდები
ლამაზმანო და ვარდის სადარო,თუკი წახვალ და აიბარგები,მე არაფერი არ დამაბრალო!გამოგეკიდო?!აი,დარდები!
გეხვეწო რამე?!აქეთ მეხვეწე!თხა მგელმა ჭამა,თხაზე ნაკლები!ხომარ გგონია ფანჯრები ვლეწე?!ან,ცხრა მთას იქეთ უმალ გაგყვები?!
თუ არ დარეკავ გრძელი ზუმერით,დაე დადუმდეს ყველა ყურმილი!მე დაგირეკავ,ამას ნუ ელი!ვერ ამაყვირებს შენი დუმილი.
მოგენატრები,მიხვდები როცა,რომ ვინ დაკარგე,იქნება გვიან!არც ჭიქა ღვინით აღარ დაგლოცავ!ლამაზმანი მე სხვაც გამიგია!
ხვეწნა_მუდარას აღარ დაგიწყებ და არც ბავშვივით გავიბუტები.სიზმარივით რომ გადამავიწყდე,აღარასოდეს დაგიბრინდები!
მჯობნის მჯობნი ხომ არ დაილევა?!არც შენს კარებთან ავილანძები.არ ხარ ერთი და არ ხარ დილემა!მე პოეტი ვარ!აი დარდები.
მამუკა უნგიაძე