Коз жетпей кор дуйнонун теренине
Соз жетпей кайрымы жок керенине
Кумуштой кундорумду кууп алып
Улуштой кайра мага бергени не
Октолот орго кетип кайран омур
Токтолот корго жетип кайран омур
Бир кундук ырысын кулку минип
Мин жылдык жаш суйууну байлана жур
Бал сындуу уу ичирген жашоо жалган
Байлыгын бийлигинда кошо жалган
Биз кетсек комуз калат ырлар калат
Билгенге жалгыз чындык ошол арман
Жолоочу жол табалбай балээ кундоо
жоголот айтып койбой кабарын жээ
алтындай ай жылдарды артка таштап
алдыда андан кымбат табаарым нее
Аттанган кылымдарга убагында кок асаба оболоп турганында Калынынан кара жер чыдаганбы Чакырган Эр Манастап ураанына мезгил билбейт душмандан чегингенин чагылганга кайраган сезимдерин чон казатка киргенде чабуул коюп чок жутуп кебелбеген ата тегим
Мен кыргызмын сыймыктанчу улутмун
пейли таза молтур кашка тумукмун
бирок азыр конул кирдеп турамын
салт санааны нарк насилди унуттум
Кыргыз деп жазылса да мандайына
кыйылышат орусчалап ар дайыма
оз тилин унуткан киргиздерди
таш менен ургум келет тандайына
Кыргызым менин кыйырдан келген кымбатым
Кырчылдап жоодо кырылса дагы сынбасым
Кадырын азыр кайда кетип баратат
карайлап калбай канатын кагып тур бачым
Кыргызым элим журогун алган нечендин
тукумун сенин бут баатыр болгон кечее кун
коколоп кокко канатын жайып учалбай
кейпин да азыр кийбегин калкым бечелдин