Ту буди духтари шахри, Манам як бачаи дехот. Ба ту ошик будам, аммо Намекарди назар, хай хот! Вале бо амри такдират, Ба дехи ман фитоди ту. Ба ин такдири мачбури Ачаб, чун тан бидоди ту? Замоне зори ту будам, Хазар мекарди аз руям. Аз ин чабру чафои ту Ба мисли пахта шуд муям. Ба ту гуфтам, ки меорад, Зи пай хар мастие пасти. Накарди бовари бар ман, Дили зорам ту бишкасти. Замоне аз ту пурсидам: Чаро номехрубон хасти? Ба ман доди чунин посух, Ки: як дехотии пасти. Наандешиди аз такдир,