Камбағаллик бошига
тушган бир бева аёл олти яшар
ўғли
билан бирга яшар, зўрға кун
кечиришар эди. Бахтга қарши аёл бетоб бўлиб қолди, уйда
на
егулик, на дори дармон бор.
Она соғайгунча ҳеч қаердан на
пул на овқат келиши
даргумон. Олти яшар ўғил онасига дори
ва егулик топгани бозорга
бориб, бироз тиламчилик
қилиб, уни буни этагига зор
никоҳлари билан ёпишди. Ҳеч
ким унга парвоям қилмасди. Кўз олдидан онажонисининг
қийналаётгани кетмас, нима
бўлсаям дори ва егулик олиб
бориш учун аввал дорихонага
кириб онасига врач ёзиб
bergan дорилар рўйхатини кўрсатти. Дорихоначи
дориларни болакайга тутқазиб,
пулни беришни сўради.
Болакайда пул йўқ, дориларни
қучоқлаганча бор кучи билан