Qo'yib bergin ostonangga yotib olay,
Yig'lab-yig'lab dardlarimni aytib olay,
Sovchilaring uzuk taqib ketgan bo'lsa,
Tunda borib barmog'ingdan tortib olay.
Barmog'ingdan qonlar oqsa sizib-sizib,
Sen yig'lasang kõzlaringni suzib-suzib.
Qõlingdagi ul jarohat bitgunicha,
Men kelaman sovchilarni uyin buzib.
Qõyib bergin telbaligim tutib ketsa,
Tentakligim haddan ziyod õtib ketsa.
Õzing õyla axir ertan ne qilaman,
Ular seni tõylar qilib olib ketsa.
Otang ham bir tõg'ri gapga tushunmaydi,
Onang esa xatto senga ishonmaydi.
Õzim sovchi bõlib keldim ostonangga,
TUROBJON sensiz hech qayoqa ketolmaydi.