Таьлими ман аз мактаби модар сар шуд,
Хусни хату тарзи сухану шеьри тарам.
Як пораи нону ояти Курьони,
Мехонду хамегузашт болои сарам.
Дар хони падар бузург гаштем вале,
Дар домани модар нашудам , сер зи хоб.
Рафтанд ба хоби абади харду кунун,
Ман монда канори гурашон чашми пуроб.
Дар еди ман афсонаи модар бокист ,
Он киссаи донаку калу зардолу .
Хам киссаи гургу бузаки чингилапо ,
Мегуфт маро ба дидаи хоболу.
Гавхораи чубии ман овезон аст,
Дар хонаи монда аз падар мероси ,
Чун чехраи гарми модарам монд ба ед ,
Хар накш, ки дар танаш шуда аккоси.
Гахвораи тифлиям хануз пеши назар,
Дар хонаи кухнаи падар монд ба ед.
Имруз ки нест модарам аз гами у,
Хар н