ტყის პირას ქოხში ვიცხოვრებდი......
ტყის პირას, ქოხში ვიცხოვრებდი, მარტო, ეული,
შემიფარებდა შემოდგომის ფოთლის შრიალი,
ზამთარში თოვლი ამავსებდა ყინვით ჩვეულით
და გაზაფხულზე ლურჯი ია კაბის ფრიალით.
ზაფხულის დღეებს ტყის სიგრილით ავაგორებდი,
მზის სხივს დავკრეფდი, დავიბნევდი გულზე მძივებად,
სულის საწადელს ყველა ვარსკვლავს გავაგონებდი,
ღრუბლებს გავშლიდი აგორებულს ცაზე ფიქრებად.
ტყის მთელ სიმშვიდეს შევხვრეპდი და მერე მაძღარი,
ხმელი ფოთლების ხალიჩაზე გავგორდებოდი,
გამიცინებდა ასწლოვანი ხე ქერქდამსკდარი
და მეც პასუხად მარცვალ მარცვალ ავმღერდებოდი.
ღამით ცის გუმბათს დავხატავდი, დილით მზის ალერსს,
მოგიყვებოდით ჩიტის ენით საოცარ ამბებს,
ფერად ფოთლებით შევკერავდი მეჯლისის კაბებს,
მზის სხივჩა