ჩემს ქმარს უსათუოდ ლექსებიეყვარება.და სულში ექნება ჩამდნარი ხელოვნება.არაფრად ეღირება ქვეყნისთვისთავგანწირვა.ქართული ექნება სისხლი და ეროვნება.ჩემს ქმარს უსათუოდ ღიმილი მოუხდება.თვალებში ენთება სიმტკიცის ნაპერწკლები.ყველას ვაჟკაცობას ეჭვქვეშ დააყენებს.და მეც უშიშრად და მშვიდად დავბერდები...ჩოხა-ახალუხი მხარ-ბეჭს დაუმშვენებს.ღიმილგარეული დარდით დაღვინდება.მტკივან საქართველოს ყველა დაკვნესებაგულის საძირკველში დასწვავს,ასტკივდება.ჩემს ქმარს უსათუოდ დედა ეყვარება.ძმაკაცი ეყოლება სულით თანასწორი.უსუსურს,დაუცველს ფარად ეფარება,დიდთან,პატარასთან მათებრ თანატოლი.ჩემს ქმარს საქართველოს მთები ეყვარება.მიწა ეყვარება-სისხლით დანაფერი.ერთ სიტყვას იტყვის და მას ფასი ექნება,თუმც მტერი ეყოლება ბევრზე ბევრად