ღმერთი თუ არ გწამს, გეშინოდეს ბედნიერების არაფერია არსებობა დარდის გარეშე, სიცილი მხოლოდ ფილტვებს ბერავს, სულს ვერ გიამებს, ბედნიერებას აყოლილი მისი თარეში, საკურნებელად ვერ უშველის გახსნილ იარებს. სწორედ განსაცდელს შეუძლია გაგხადოს მტკიცე, გამოწრთოს შენი არსებობა, გასწავლოს ლოცვა, რომ მერე მუდამ გახსენებდეს რა დაიფიცე, როს უფალს ცრემლით იხმობდი და ჰგოდებდი როცა. ღმერთი თუ არ გწამს, გეშინოდეს ბედნიერების, შენი სოფელი, შენი ყოფა არ არს ნეტარი, რადგანაც უფალს გაუშვია შენთვის ხელები, ჰოდა საბრალოვ, რა გახარებს ასე ნეტავი?! გტკიოდეს უნდა, გული აბა რაღა გულია, მასში თუ ნებსით არ შეუშვი იესო ტკბილი, ნეტარ არიან, ვის ამ მართალ გზებით უვლია, რადგანაც თურმე ცაში ტკბება ამ სოფლის ძირი. არაფერია