სიკვდილმა წამართვა ნუციკოს სიცოცხლე...
****************************************************
(მაია ასათიანის შვილის, ნუციკო მახვილაძის ხსოვნას)
*******************************************************
შვილმკვდარო დედებო მეც თქვენი ბედის ვარ,
სიკვდილმა წამართვა ნუციკოს სიცოცხლე,
ერთმანეთს ვიცავდით, ახლა კი ერთი ვარ,
არ ვიცი უმისოდ როდემდე ვიცოცხლებ.
წავიდა, გაფრინდა უჩუმრად ზეცაში,
სიკვდილმა ამგლიჯა გულიდან ნანატრი,
ღრუბლებმა შემოსეს ქათქათა ზეწარში,
მის ლამაზ სახეზე მზის სხივი დაჰნათის.
და მე კი მიწაზე ტკივილად დამტოვა,
ცხოვრებამ დაკარგა აზრი და ხალისი,
სიცივე მუდმივად სულს შემომატოვა,
მზე ჩამომიბნელდა, ჩამიქრა აისი.
შვილმკვდარო დედებო! მასწავლეთ რა ძალით
ფეხზე წამოდგომა როგორღა შეძელით,
აღ