Biz to yo'qotmagunimizcha yonimizdagilarni qadriga yetmaymiz. Biz o'zimizga ''Usiz yashay olaman'' deymiz. Ammo Yurak aql emas, uni aldab bo'lmaydi. Arazlab keta turib ''Endi qaytmayman'' deymiz. Ammo Yurak U bilan qolib ketgan bo'ladi. Biz ko'pincha ''U haqida hamma narsani bilaman'' deymiz. Aslida esa... Yana uchrashishimizni bilib turib ''Alvido'' deymiz. Xatto ''Ket'' desakda kutamiz. Sevib-Sevilib yashash va kimgadur kerak bo'lish, bu katta mukofot. Telefon raqamlarini o'chirib tashlaymiz' garchi ular xotirada bir umr tursada. Sevgi ishoriga javob til uchimizda tursada ''O'ylab ko'raman'' deb javob beramiz. Urushmiz ichimizda esa ''O'zim aybdorman'' deym
Havas qilmang Sevgining qiynoqlari bor ekan. Sevib qolgan insonlar shirin sòzga zor ekan. Ayting òzi dunyoda Oshiqqa kun bormikan??? Muhabbatning kòchalari chin oshiqqa tor ekan. Dunyo òzi shunaqa gohi shodlik, gohi g'am. KIMNI KÔNGLI KIMDAYU, KIMLAR KIMGA ZOR EKAN.
Sevgi Shunday Bevafo Tuyg'u. Kuni Kelib Tashlab Ketarkan O'z O'rniga Qo'yib G'ururni Kulgan Ko'zni Yoshlab Ketarkan. Ishontirib Achchiq Yolg'onga Armonlarga Boshlab Ketarkan. O'z O'rniga Qo'yib Taqdirni Bir Lahzada Tashlab Ketarkan. Bedor Tunda Parvona Bo'lib, Kunduz Esa Sabr Qilarkan. Bizga Ochib Do'zax Eshigin O'z Manzili Jannat Bo'larkan. Bizga Berib Bevafo Dardni, O'zi Shodon O'ynab Kularkan. Ermak Qilib Yolg'iz Ko'ngilni Ajal Tomon Boshlab Qo'yarkan. Bir kun Kelib Asl O'rniga Kulib Turib Zahar Berarkan. Gar Shunda Ham Qilmasa Huzur, Uzr So'rab Takror Kelarkan...