Инсоне, ки мисли умр, осмон, ҳаво ва ҷон яктову бебаҳо! Инсоне, ки ҳамеша бароям бо меҳри беминнат ҷонфидост-Модари аз ҷон болотарам, эй ҳастибахши ҳастӣ, ишқи безаволам мелодрӯзат ҳумоюн бод!
Кош умр баҳои як дуову хандаат медошт, кош пеши поят биуфтаму хоки қадамҳоят бибӯсам, то ба меъроҷи хубиҳоят бирасам. Баҳори умри моӣ, бехазону амон бош Очаҷон.
Шукргузорам, ки ҳамаҷо Шабнами Сурайё мехонанд маро, фарзанди Сурайёи нозанину эҳсонкор ва мардкирдору шӯҳратёр!
Худоро ҳамадам барои Модари ман будани Шумо саҷдаву сипосу сонои беохир месозам. Барои мову ҳазорон ҳазор ифтихору ӯлгу ва нишони иззатӣ.
Имрӯзу ҳамарӯз саломату осудаҳол ва дур аз ранҷу кулфат бинам Шуморо. Қурбони номи покат. Мавлу