როცა მოვიწყენ ვიკეტები ოთახში ვიღებ რვეულს პასტას და ვწერ სევდიან რაღაცებს ვცდულიობ გავიღიმო ათაში ერთხელ მაგრამ ვინ იცის ამ სიცილის უკან რას ვგრძნობ განივციდი .
ვშლი რვეულს და ვიწყებ სუფთა ფურცლიდან წერას ჩვენს მოგონებეზე მახსენდება ის ბედნიერი წამები როცა შენკთ ვიყავი მთვრალი?
ვინ გაიგებს და მიხვდება ზუსტად ჩემს საფიქრალს ვინა ჩემი მუზა კალამი მე რომ ვწერ წარწერას რომ კითხულობ მოძღვნილ ლექსებს ყოველდღე ჩემგან !
ის ჩემი ვ ენებიდან გადმოსული სისხლია რომელიც ჩემი ვენებიდან მოჩქებს და ვწერ ჩემი სისხლი თ გიწერ სიყვარულზე და მონატებაზე მაბენდიერებს შენი გულის ცემა მიყვარხარ და უშენობით ვარ მოწყენილი მაბედნიერებ მუდამ გულში.