Ne Acaib Bir Zamandır hiç yaranım kalmadı Yariğarım çıktı ağyar hiç gümanım kalmadı gül gibi güldükçe güller açılırdı bir zeman ağlamadan ğayrş lşndş hşö emanım kalmadı: Bir onulmaz derde düştüm asla yoktur çaresi Aki-ü fikrim bitti gitti izanım kalmadı Bir acaib rüzigar esti bahar-i ömrümde Erdi hizan gönlüme hiç hoş zemanım kalmadı Etmedin bahtım bana yar ey felek nettim sana Tayyar böyle zulm olur mu hanümanım kalmadrwı