ვადიდოთ ქალი,ქართველი ქალი,
მას მუდამ ჰქონდა ამქვეყნად ფასი.
ქალი დედა და ქალი მეუღლე,
ქალი ლამაზი და ქვეყნის თვალი,
.წინაპართაგან მოგვდევს ჩვენ ყველას,
რომ დავაფასოთ ამაგი ქალის,
ის ვინც ერთგულად ეწევა ჭაპანს
ხარობს თვის შვილთა აღზრდით და საქმით.
წარბს არ იხრიდა ისე გზავნიდა
ქართველი ქალი ომში თვის შვილსა
უყვარდა,ზრდიდა სამშობლოსათვის,
დედისერთასაც სწირავდა ხშირად.
ასახელებდნენ თავის აღზრდილნი,
რადგან სანშობლოს იცავდნენ მედგრად
და დედას ზოგჯერ ცხრა ვაჟკაცისგან,
ეწირებოდა სუყველა მსხვერპლად.
რა დაულევდა დედის გულს ცრემლებს,
მაგრამ ამაყად ითმენდა ჭირსაც,
სულსაც და გულსაც ის უნათებდა,
რომ შვილნი თვისნი აღზარდა გმირად.
პირველ ძახილზე წავიდნენ ომში,
არ შეარცხვინეს მშობელი დედა,
ვერ დაუბრუნდნენ,