- Ալո, Բարև Աննա ինպես ես?-Բարի լույս սիրելիս, լավ եմ դու ինչպես ես?-լավ եմ, բայց սիրելիդ չեմ արդեն-հիասքանչ կատակ էր-շատ խոսեցիր, եթե ուզում ես,կարող ես վերջին անգամ տեսնել ինձ-Արամ ? քեզ ինչ է պատահել?-Կգաս այգի, եթե իհարկե ուզումես.Աղջիկը արագ հասավ այնտեղ,որտեղ Արամն էր: Կուրացածվազեց գրկելու, սակայն Արամը կոպտորեն հրեց և բղավեց.-Դե բավական է հիմարի պես պահես քեզ, Խաղալիք էիր,հոգնեցի:Աննան հեռացավ, նա տանջվում էր, Սակայն ոչինչ չէր կարող փոխել...Անցան տարիներ, Արամն ամուսնացավ: Նա ուներ կին և երեխաներ...-ինչ է եղել աղջիկս? ինչու եսլալիս? ով է նեղացրել քեզ?-Պապ, սիրահարվել էի մի տղաի, երկար ժամանակ շփվում էինք, ասել էր, որ գալուեն ձեռքս խնդրեն-հիմա ինչ? արդեն գալիս են?-Չէ, Նա ինձանից հեռաց