Предыдущая публикация
Левая колонка
Последний визит: 10 фев 2014
Фильтр
თურმე ვტყუოდი ჩემი ლექსი რომ გიმღეროდა, თითქოს და ჩემი ტრფიალება მწვერვალს ავიდა, ისე მიყვარდი, რომ მე მართლა არა მჯეროდა, თუ სიყვარული დასაწყები მქონდა თავიდან. დრო, ათასგვარი შემთხვევებით დანატვირთები შეცვლის ყველფერს, – აღთქმასა თუ მეფის ბრძანებას, მშვენების ფერებს გადარეცხენ დროის ზვირთები, შეესევიან ურყევ სულებს ველურ ძალებად. და მეც მაფრთხობდა წუთისოფლის უკუღმართობა, ვეღარ ვბედავდი მეთქვა: „ტრფობა ცამდე ავიდეს!“ მე დღევანდელი სიყვარულის ფიქრი მართობდა და არასოდეს ვენდობოდი დილას ხვალინდელს. თურმე ტრფიალი, როგორც ბალღი იზრდება გულში, მე კი მოზარდი მოწიფულად ჩავთვალე გუშინ.
წავედი... მაგრამ, ხედავ ფეხი როგორ მერევა... წავედი თითქოს... და ეს წასვლა იცი...? ძნელია ვგრძნობ, რომ რაღაცა დამავიწყდა ჩემთვის მთავარი წავედი... მაგრამ ჩემი გული შენ დაგრჩენია. წავედი... მაგრამ მენატრები როგორც არასდროს ამ მონატრებამ ისევ ისე ხელი დამხვია... გთხოვ მაპატიო თავხედობა, რომ მენატრები ეს მონატრება სასჯელია ასე მგონია. წავედი თითქოს... და ამ წასვლის მიზეზს ვერ ვხვდები... მე სიყვარულის დიდი მსხვერპლი გავხდი მგონია... ერთ რამესა გთხოვ.... მისახსოვრო... უარს ნუ მეტყვი... მათხოვარსაც ხომ სინანულით ბევრჯერ ჩუქნიან. გემუდარები... ამ სურვილზე უარს ნუ მეტყვი მერე კი წავალ... სამუდამოდ... გაძლევ პირობას შენს გულს წავიღებ... სიკვდილამდე... ჩემთან დავტოვებ მე ამის მეტი საჩუქარი არა მჭირდებ
На этом пока всё
Войдите в ОК, чтобы посмотреть всю ленту
104
- უბრალო ♦♦ ადამიანი ♠♠სადღაც შორს სადაც თოვს
- ( ✸ზურა ✹)Ланчхути
- MaRiiAmI VVaRr ))Батуми
- AU DROZE RAAAAAAAAshem sixarultann
- nini ))lanhxuti
3
- აქ საქართველოა35053 подписчика