უკვე დამტოვე, შევიშალე ჩემი ფიქრებით, როგორც ყოველთვის განდეგილი მარტო ვიქნები. უკვე დამტოვე, შავ-თეთრია ჩემი სამყარო. არვინ იფიქროს, დარდი გულიდან წამით ამყაროს. ფიქრებში დაჭრილს ჭრილობას მირჩენს შენი ხელები, მაშინ ვიფიქრე, ახლა კი ვფიქრობ ვერ შეგელევი. ბნელეთს მინათებს შენი სპეტაკი, წმინდა თვალები. მოდი, ბოლომდე გამოანათე, ნუ მემალები! ჭირში ვისურვე შენი სუნთქვის ამოქროლება. შენზე ძვირფასი ქვეყნად არვინ არ მეყოლება. წყალში ვვარდები, იქნებ ფსკერზე აღმოგაჩინო. ერთხელ დაბრუნდი. იქნებ მოსვლით გადამარჩინო. ცეცხლში დავლანდე შენი წმინდა სახის მშვენება. ცხადი მეგონე, თურმე ყოფილხარ ჩემი ჩვენება. ღრუბლებში ვიწყე მაღლა და მაღლა ფრენა მე ჩემი სამყარო მთლიანად ყოფილა შენ და მე. გაზაფხულს ვთხოვე მო