(идомаи ҳадисҳои мубораки Расули акрам (с))
101
Ҳамнишинӣ бо носипосону ноинсофон ҷойиз нест.
102
Ба рӯзгор дашном надиҳед, ки рӯзгор ҳам они Худо аст.
103
Мурдагонро дашном надиҳед, ки мояи озори зиндагон аст.
104
Мурдагонро дашном надиҳед, онҳо ба ончи пеш фиристоданд, расиданд. (Яъне, ба сазои кирдори дунёии худ гирифторанд).
105
Дасти хеш ба ҷомаи касе, ки намепӯшонӣ, пок макун.
106
Ғайбати мусулмононро накунед ва дар ҷустуҷӯи айби онҳо набошед.
107
Ҳиҷ амали некеро кӯчак машумор.
108
Мабодо чун шиддате рӯ овард, таманнои марг кунӣ.
109
То саранҷоми кори касеро набинед, ба амалаш хушдил набошед.
110
То ақли касеро насанҷед, бо салома