რა ვუშველო????
რა ვუშველო
უძილობის ბნელ ღამეებს,
რა ვუშველო
დათენებულ ფიქრთა გროვას.
რა ვუშველო
უმზეობის სისხამ დილის,
აცრემლებულ თვალებისგან დაცლილ თრთოლვას.
იქნებ შეძლო,
და მასწავლო მშვიდი ძილი,
იქნებ,
ღამის კოშმარებიც გადმიყარო,
იქნებ შენმა ერთი გულში ჩახუტებამ
ნაირფერად დამანახოს ეს სამყარო.
შენი გულის ფეთქვა მინდა გავიგონო,
ყური ვუგდო ჩასუნთქვას და ამოსუნთქვას,
ის სიტყვები,
შენ რომ გიყვარს უანგაროდ,
ყურში ჩუმად კიდევ ბევრჯერ,ბევჯერ ვუთხრათ.
და ვერასდროს მომერევა ბნელი ღამე,
და ფიქრების ბურუსებსაც გავექცევი.
სისხამ დილის ნამიანზე ავცევკვდები
და მოვირბენ, გულში,სულში ჩაგეკვრები.