Ота! Улуг зот хар биримиз лоф-поф урамиз огиз ертамиз.Аслида бир кун отамизни кабристондан кумиб кайтамиз.Отажон тириклик чогингизда бошингизга не-не кунларни соламиз.Бир кун дунёдан утсангиз тобутингиз ортидан жим йиглаб коламиз.Бахорнинг нафис гулларидек экансиз каёкдан хам билибмиз.Излаймиз энди йуксиз кайдан топамиз.Биз фарзандлар туфайли ота-оналар ботадилар гаму-гуссага.Кариган чогларида бизга эмас суянадилар темир ёки ёгоч хассага.Хассачалик окибат килолмаймиз айтинглар нега?Негалигин сураб нима киламиз.Насиб этса бир кун биз хам ота ёки она буламиз.Ота-онага кийин эканин улар ёшига етсак биламиз.