მე გოგოს მამა ვარ და მომენტალურად ნივთად ვაქცევ ნებისმიერს, რომელიც მეტყვის, რომ ჩემი შვილი ნივთია, რომელიც ვინმეს უნდა მი-ვათხოვო.ჩემი შვილი ვინმეს (მათ შორის, არც ჩემი) იმედის, ან მოთხოვნების გასამართლებლად არ დაბადებულა.მე თავისუფალ ადამიანს ვზრდი - ისეთს, რომელსაც არ შერცხვება საკუთარი ბუნებრივობის, იმ ყველაფრის, რაც ღმერთმა უბოძა და არც „კაცთა ხელოვნებით შეთხზული“ აკრძალვების გამო დაიკომპლექსებს თავს.მე გოგოს მამა ვარ და როცა ჩემი გოგო დაიბადა, უბედნიერესი გავხდი კაცთა შორის.მე შვილი მხოლოდ გვარის გამგრძელებლად არ მჭირდება.არც ოჯახის ღირსების და არც ტრადიციების დამცველად.ჩემი შვილი მე მხოლოდ ბედნიერებისთვის მჭირდება.ჩემი კი არა, მისი ბედნიერებისთვის.თუ ჩემი ოჯახის ღირსება ჩემი შვილის თა