Галина Иванова (Клементьева)

Асаттепе кăмпара.

Уçăлса кайрĕ çанталăк,
Тĕтре сирчĕ чаршавне.
Кăмăллă та питĕ савăк
Хĕвел пăхрĕ çĕр çине.
Асатте ирех вăраннă,
Пуçтарăннă вăрмана.
Ачаран, тет, вăл юратнă
Çӳремешкĕн кăмпана.
«Мăнукăм, кайса курар-ха
Кĕркуннехи вăрмана,
Уçă сывлăшпа сывлар-ха», –
Терĕ асатте мана.
Çанталăкĕ питĕ ырă.
Кам-ха ларĕ халь килте?
Кĕр сăрлать, илемлĕ сăрă
Сисĕнет халь пур çĕрте.
Вăрмана часах çитрĕмĕр
Çĕкленӳллĕ кăмăлпа.
Чăннипех те хĕпĕртерĕмĕр,
Мĕн чухлĕ кунта кăмпа!
Асатте питĕ ытарлă
Калаçать, ăшшăн кулать:
«Вăрманта кăмпа пит йышлă,
Çавапа çулма пулать».
Тĕлĕнсе пăхса тăратăп
Эпĕ асатте çине:
«Мĕнле-ха капла? – ыйтатăп,
Илме маннă çавине».
«Çавапа нихçан çулмаççĕ
Вăрманти кăмпасене.
Шӳ