მე ძალიან "ნიჭიერი" ადამიანი ვარ. შემიძლია გამოვიგონო სიყვარული. შემდეგ დავისახო იმედები. ფურცელზე ჩამოვწერო ყველა ჩემი ოცნება. გადავცე ადამიანებს სითბო. ვიყო ყურადღებიანი. ამის გამო შევილახო თავმოყვარეობა. ვაპატიო ტყუილი. ვაპატიო უყურადღებობა. ვაპატიო უსიყვარულობა. და შემდეგ ჩემს თავს გადავაბიჯო და ყველაფერი გავაკეთო ოცნებების ასასრულებლად. სულ ბოლოს კი მივიღო იმედგაცრუება. ტკივილი. მარტოობა. და შემდეგ ასე თავიდან, გამოვიგონო სიყვარული... დავისახო იმედები... მჯეროდეს ერთადერთი ოცნების, რომ ვინმეს ვეყვარები ჩემი სიყვარულით. და ისევ მივიღო იმედგაცრუება. ტკივილი. მარტოობა... და ასე ალბათ დაუსრულებლად ვიარო მოტყუებული ბედნიერების ჩემს, ერთადერთ ქუჩაზე, რომელიც იმ სახლთან არასდროს მივა, ტბის პირ
"ადამიანი, ადამიანზე მხოლოდ ორი, რაღაცით შეიძლება იყოს "მეტი".. პირველი : წონით და მეორე: სიმაღლით!! მორჩა !! სხვა ყველაფერი გამოგონილი ცინიზმია და მეტი არაფერი."