თმებში გეპარება თეთრი ანემია,სახეზე ღიმილის კვალიც კი არა ჩანს,ფეხები რატომღაც ისე აგერია,არცერთი ნაბიჯი ერთმანეთს არა გავს.ძილი გეპარება უკვე საღამოხანს,იდაყვით ეყრდნობი გაცრეცილ შპალიერს,და გინდა ქალაქის ქუჩები გამოჭრა,რომლებზეც ლამაზი ბავშობა გალიე.მე ვიცი, წუხელაც დალიე ზედმეტი,და უცებ ტკივილის უნარი წაგერთვა,უდარდელს მიჰგავდი, შენ ერთი შეხედვით,და აღარ ვიცოდი, ხალხისთვის რა მეთქვა.თვალებში სისხლისფრად სიბრაზე ღვიოდა,საცაა ენაზე ღვარძლი ჩაგეზრდება,ვისთვისაც სიცოცხლის გაწირვა გინდოდა,აღარ გყავს და ახლა სიცოცხლე გბეზრდება.ჩემი საფიქრალი, ვისაც კი გავანდე,გაგიჟებულაო, ერთმანეთს ედავეს,რადგან სიყვარული სამარის კარამდე,მინდა დავაჯერო, მოხუც მესაფლავეს.რწმენამ მთა დაძრა და ზეცამდე ავიდა,ღვთისთ