ველოდები… ველოდები და თან მეშინია… მეშინია პირველი დღის, პირველი თვის, პირველი წლის… სტუდენტობა რაღაც ახალი და უცხოა ჩემთვის. ვიცი, პროგრესული ნაბიჯია, მაგრამ მაინც მეშინია ფეხის გადადგმის. აქამდე მხოლოდ სკოლაზე, გაკვეთილებზე და სწავლაზე ვფიქრობდი, თითქოს ახლა გარდამავალი პერიოდია და სხვა საფიქრალიც გამიჩნდა, თუნდაც ის, რა ჩავიცვა პირველ დღეს, ალბათ კედები, შარვალი და მაისური, მოკაზმვას არ ვაპირებ გაშარჟებული პირველკურსელებივით, სიმართლე რომ ვთქვა, იმაზე კიარ ვფიქრობ, რა მეცპირველი ნაბიჯები, პირველი ღიმილი, პირველი სიტყვა, პირველი შთაბეჭდილება, პირველი ცრემლი… ემოციები ერთმანეთში ირევა… პირველკურსელი დაბნეული ათვალიერებს უნივერსიტეტს, ყველას აკვირდება და შეშინებულიცაა ოდნავ, ჯერ არ იცის ვინა