ლამაზო ღამევ!
ჩვენ სამნი ვართ, მე შენ და მთვარე.
თუმც უამრავი საიდუმლო ჩემი გაგანდე,
მინდა შენც მითხრა და მომიყვე ის რაც გადარდებს.
ბნელს შევაფაროთ, ეს გრძნობები, ჩვენ რომ გვაწვალებს,
მე არსად გაგთქვამ, არ გაგამხელ, შენ არ გაბრაზდე.
ლამაზო ღამევ!
მოვკვდებოდი შენ რომ არ მყავდე,
შენ რომ არ მყავდე, დღე გასაქანს, სულ, აღარ მძლევს.
იეჭვიანა, თითქოს ჩვენზე იეჭვიანა,
და გაიწელა, უსასრულო გახდა დაღლამდე.
ლამაზო ღამევ!
იცი მე შენ მგონი მიყვარხარ,
შენ მომირჩინე ჩემი სულის ყველა იარა.
დაგელოდები, ამ იდუმალ ფიქრთა კრებულით,
და დავიცლები, მხოლოდ შენში ასე ეული.
ლამაზო ღამევ!
იცი მთვარე ძალზედ გიხდება,
ეს ვარსკვლავებიც, თითქოს შენი გულიდან წყდება,
და ამ ჩემს გულში, იმედებით ოცნებებს თესავს.
ლამაზო ღამევ!