ყინვა გამეფებულა სამყაროშიმალულად, თბილისური თითებიწერენ გულს დაფარულად. ძალაგადარჩენისთვის ერთინაპერწკალია, ერთი კოცნითმომხდარი თავგადასავალია. ზოგიმითი რეალურს როგორდამსგავსებია, საცალფეხოდ ხიდიგვაქვს, ფართო მხოლოდ გზებია.ინტერესით მოვკვდები, იმისიქით რა ხდება, ნუთუ მართლაიწყება, ნუთუ მართლამთავრდება. ჯოჯოხეთის ამალაეშმაკი რომ თაოსნობს, ციდანსაცდურს გვესვრიან, ყველაჩვენზე ნაოსნობს. ანკესსცოდვებს ამაბენ, ფოჩებიანკამფეტში, აი ასე ვცდუნდებით,უჩერებელ ამბებში. რაა ნეტავცხოვრება, ბატონი თუ მონაა?იცი?... ბედნიერება, არჩევანისქონაა. მონდომებაც ბევრია,მელოდიურ გამებში ტიტანიუმსგაადნობს, აფეთქება წამებში.სილამაზის თვალები, იასამნისსურნელით, ვერა, ვერ გადავრჩებითუ ვარ ყოვლის მსურველი.მინდა... მინდა