Կյանքում կան երազանքներ,նպատակներ,որոնց իրականացումը գրեթե անհնարին է թվում,հեռավոր մի իղձ,որ կկատարվի միայն երազում,այն էլ եթե քնես դրա իրականացման հույսով:Բայց եթե լավ վերլուծենք մեր կյանքի փորձը,հայացք գցենք մեր անցյալի դրվագներին և ներկայի ակնթարթներին,կտեսնենք,որ կան երազանքներ,որոնք ակամայից իրականացել են,առանց մեր իմացության,գիտակցական ընկալման:Պարզապես մենք ապրել ենք`գիտակցելով,որ դրանք անհնարին են,բայց մտքի ծայրով միշտ էլ սպասել ենք դրա իրականացմանը:Իրականանում են,ոչ ճիշտ ` մեր ուզած ժամանակին`ավելի ուշ,այն պահին,որ մենք չենք էլ սպասում:Բայց այդ խոստումնալից ակնթարթներին միշտ էլ բարձրաձայն ,թե մտքում արտաբերում ենք.<<Լավ է ուշ,քան երբեք>>:Այո՛, <<Լավ է ուշ,քան երբեք>>:Չնայած,որ մենք