Мен ҳамон девона, мастона,ғариб,Унутилиб бўлган эски биризман.Аччиқ аламларга кўмиб,кўмилиб,Тақдирнинг шартига кўнмаганқизман.Бир гўзал севгига сабаббўлгандиБизни учраштирган ўшалманзиллар.Биз учун бир кун ишқ қасринқурганди,Қаранг, ҳувиллайди энди уйўллар.Шохига тирмашган бир баргмисоли,Тўкилмай аёзда сарсонбўляпман.Эсса-да тинимсиз армоншамоли,Сизга гард теккизмай хазонбўляпман.Энди кетаяпман, қайтишимгумон,Азобни, ўкинчни олиб кетаман.Севгилим, доимо бўлингизомон,Шодлик, қувончларни сизгатутаман.Хазонлар тўшалган сокинбоғларда,Ҳаётим чолғуси шу жойдасинди.Бўғзингизга тиқилиб кўз ёшкелганда,Севгилим, ким билан йиғлайсизэнди?