- შვილო, უქუდოდ არ წახვიდე,გაავდარდება...დედიკო შენი გენაცვალოს,მალე დაბრუნდი.- დედა, რათა ხარ შენ ასეთი მოუსვენარი,გარეთ სიცხეა,მზიან დარში ქუდი რად მინდა?დედას სარკმელთან ჩასთვლემიაჩემს მოლოდინში,ჩაიდნის ორთქლიჭაღარა თმებს თავშლად ეხვევა.შევალ...შეკრთება...მერე სახე გაუნათდება:შვილო, მოხვედი?სად იყავი?საიდან მოდი?მოდი გაკოცო.ჩემო ბიჭო,მოდი დედასთან...რა დროს ეგ არის,დამანებე თავი!... შენც ერთი...გეტყვი უხეშად,თუმც ამის თქმასულაც არ მინდა...მინდა არ ვიყოამაყი და ასე ჯიუტი,მინდა მძინარეს მოგეპაროდა ჩუმად, ჩუმადთვალამღვრეული გავიტრუნოშენს თბილ უბეში.შენ სიხარულით წამოგივა,დედიკო, ცრემლიდა ბედნიერიჩვილ ბავშვივით ასლუკუნდები.როცა თენდებამაშინა გაქვს დრო საალერსოდ;მოხვალ დაფრთხილად გამისწორებ სა