У аёлини урди. Аёли йиғлаб:
- Ҳозироқ бориб устингиздан арз қиламан, - деди.
- Сенга ким айтди, мени қўйиб юборади, деб. Уйдан чиқибам бўпсан!
- Нима сиз эшик деразаларни қулфлаб қўйсам, шикоят қилолмайди деб ўйлаябсизми?
- Ҳа, нима қилолардинг?
- Қўнғироқ қиламан, дардимни сочаман!
- Ҳаҳ, телефонингни оволаман. Ўчириб қўяман.
Аёл ҳаммомга кириб кетди.
Эри ташқарига чиқиб дераза олдида пойлади, қочиб кетармикан, деб кутди. Аёл чиқишга униринмаганини кўриб қайтиб кирди.
Ҳаммомнинг эшиги қаршисига туриб олди. Аёл ҳаммомдан таҳорат олиб чиқди.
Юзини эса, гўзал табассум безатиб турарди. Унинг кўриниши юз - қўлидаги шабнам томчилари каби бўлган таҳоратнинг мусаффо сувидек соф - нурли эди.
- М