Taqdirga ishonib yasharkan odam,tushsa ham boshiga dardlar va alam,menku ko'nikarman sensizlikga ham,sensiz ham men yashayolaman ishon,lekin yurakning ko'nmog'i gumon.
Sovib borar kundan kun havo,meni dardga qilib mubtalo,topib ketding dardingga davo,bog'lar sensiz xuvillab qoldi. Qushlar ketdi sen bilan birga,bebosh shamol barg sochar yerga,oy ham chiqmas tunlari sayirga, osmon sensiz xuvillab qoldi.