ჩემი ლექსის გარითმული სტრიქონი ხარ,
ჩემს ცხოვრებას მოკლებული წლები,
დაგეძებ და ჯერაც ვერსად მიპოვნიხარ,
მოვიარე ხმელეთი და წყლები.
"ლამაზი ხარ!" - აღარ გეტყვი, ეს ხომ გითხრეს,
გაცვეთილი არ მჭირდება ფიცი,
სიყვარულით შეღონებულ გულს დამიხევს
საიდუმლო, მე და შენ რომ ვიცით!
სიცოცხლეო, ბოლოჯერ გთხოვ, ზურგს ნუ მაქცევ,
უშენობას ვერ მიცვლიან სხვები...
უპატრონო სანთლად ნუღარ გადამაქცევ,
მომენდე რომ გაგინათო გზები.
/ავტორი უცნობი/