Бул туну бир боз улан ыр жаратты,
Жуз жазып кайра кайра бир баракты.
Жан элем буга чейин жоолукпаган,
Жуз коруп тааныбаган махабатты.
Бир жолу жаз кунундо тандар аткан,
Конул кош кочо кезип кетип жатсам.
Астымдан бир периште чыга келди,
Суз карап туш-тарапты женил баскан.
Коздорун кош жылдыздай болуп турду,
Конулдо коп сезимдер толуп турду.
Махабат кайдагы бир кайрылыштан,
Жанылбай сени мага жоолуктурду.
Бир коруп тагдыр берген жакшылыгым, Конулдон дайра болуп акты нурум.
Себеби сендей жанга жоолукканга,
Мен бугун арбын жолу бактылуумун.
Мен билбейм жан дуйнонду мунозунду,
Сен балким кайгыларда журосунбу.
Атынды билсем дагы билбесем да,
Жоготпой журсом