Жашоонун кубатын алган адам бактылуу.Жашоонун сабагын алган адам акылдуу,Жашоонун белгисин билген адам барктуу.Жашоонун азабын тарткан адам мундуу,Жашоодон адашкан адам аянычтуу.
Тун бир оокум тумчугамын уйкум чала,Апа деп шыбыраймын кайра кайра.Кучагында бекем кысып таптап койчу,Жытындан жыттайынчы тоюп кана.Сурот тиктеп олтурамын арчып жашым,токтоно албай буулугамын кооп ташып.журок дартын ачышат тилингендей,жытын издеп баратамын ондон азып.Эне деген ушунчалык ыйык экен, Эне болуш акыйкатта кыйын экен.Эненин асылына барк жетпеген,аты затына жарашкан бийик экен