გახსოვს, პირველად რომ გნახე საერთოდ არ მოგეწონე..

მეორედ კლასელის დაბადების დღიდან გამოვიპარე, მაშინ უბრალოდ შეჩვეული იყავი და გრძნობდი რაღაცას, მესამედ შეგიყვარდი და მაშინ მე უბრალოდ ვგიჟდებოდი შენზე.. გახსოვს, შენი ნათესავები რომ მირეკავდნენ, ამას ამდენს ნუ უთმენ, დაშორდიო, შენ მირეკავდი, მეჩხუბებოდი, მე კი ვტიროდი და გისმენდი... შენი ჩხუბიც კი სიგიჟემდე მიყვარდა! როგორ მახსოვს 2 წლის წინ ყველაზე თბილად ნათქვამი "ჩემო პატარავ", პირველი სიყვარული იყავი და შენს მერე ყველას შენს თავს ვადარებ, ყველა ამბობს რომ შენ მჭირდები, გულში ვეთანხმები, ისე-არა. შენი კოცნა როგორ მახსოვს, როცა ცუდად ვარ, ყველაფერი მახსენდება, ყველაფერი წარსულში მაბრუნებს და ალბათ ამიტომაც მიყვარხარ ასე ძალიან, დღესაც- 2წლის მერე! ახლაც ვტირივარ და ჩემთვის უცნობ ადამიანებს ვუზიარებ ჩემს გრძნობას, შენთვის სათქმელს სხვას ვეუბნები, არადა როგორ მინდა წინ დაგისვა, თვალებში გიყურო და ყველაფერი გითხრა რასაც ვგრძნობ, ასე დავიცლები 2წლის დაგროვილი გრძნობებისგან, უბრალოდ ძალიან მიყვარხარ, უბრალოდ იმაზე მეტი ხარ ვიდრე სხვა, და უბრალოდ ის ერთადერთი ხარ, რომელმაც შეძლო და ასე შემაყვარა თავი:) -