დილა გაგითენდა მზესავით ნათელი, ემზადებოდი, კარგ საქმეზე იყავი წამსვლელი, არ დაგაცალა და უეცრად ჩაგიქრა სანთელი, მხოლოდ მოგონებებში დარჩა შენი სახელი, საითაც არ უნდა გავიხედო შენ არსაიდან არ გელი, დათო გაიღიმე აანთე ჩამქრალი სანთელი, გთხოვ შეგვიბრალე და ბნელი გახადე ნათელი, დათო შეხედე როგორ ტირის შენი მამიკო, არ გებრალება ლუკა ნიკოლოზი შენი ძამიკო საბრალო, ბედნიერი ყოფილა შენი დედიკო, სიცოცხლე მინდა გაჩუქო ჩემო ძამიკო, არაფერი არ შემიძლია რავქნა რა გიყო? შენი საშველი ნუთუ არაფერი არიყო? შენ როცა გიჭირდა ღმერთი სად იყო?♥ ♥ ♥