Մի անգամ գյուղ է գալիս ծեր իմաստուն մի ծերունի և հաստատվում այնտեղ:Նա սիրում էր երեխաներին և նրանց հետ շատ ժամանակ էր անցկացնում:Բացի այդ նա սիրում էր երեխաներին նվերներ մատուցել,բայց նվիրում էր միայն փխրուն նվերներ:Որքան էլ երեխաները ձգտում էին զգույշ լինել,բայց նոր խաղալիքները հաճախ ջարդում էին:Նրանք տխրում էին ու դառը լաց լինում:Անցնում էր որոշ ժամանակ,և ծերունին նրանց նորից խաղալիքներ էր նվիրում,ամեն անգամ ավելի փխրուն: Մի օր ծնողները չեն դիմանում և ասում են ծերունուն. Դու իմաստուն ես,մեր երեխաներին էլ միայն բարին ես ցանկանում:Բայց ինչու ես նրանց նման նվերներ անում:Նրանք ամեն կերպ փորձում են չջարդել դրանք.բայց միևնույնն է դրանք փշո