Soat 22:30. Biz doim shu vaqtda gaplashardik. Uning birinchi smsi quyidagicha bo‘lardi: - Salooom (ketidan kulib turgan smaylik) Keyin men davom ettirardim: -Salom, (menda ham doim unikidek smaylik) nima qilyapsiz? -Derazadan qarab o‘tiribman…. -Ehtiyot bo‘ling, tushib ketasiz! -Uchib ketgim kelyapti. -Qayerga? Meni ham olib ketasizmi? - Uzoqlarga. Yo‘q sizni olib ketmayman. (Ha, u olib ketmadi. Hazilda ham, hayotda ham. U o‘zi boshqa yo‘ldan ketdi) -Ho‘p, mayli, (yana kulgan smaylik, chunki undan hech hafa bo‘lmasdim) hozir yomg‘ir yog‘adi! - Yozning issiq kunidaya!? Qani edi…. (aytganimdek yomgo‘ir yog‘di, yoz yomg‘iri, u hursand sms yozdi yana, ‘og‘zi qulog‘i’da smaylik bilan, uning yoqim