Лочинбек Ӯрунов

Лолақизғалдоғ

Мендан нима қолар: Икки мисра шеър, Икки сандиқ китоб, Бир уюм тупроқ. Одамлар ортимдан Нима деса дер, Мен сени ўйлайман Ўзимдан кўпроқ – Лола, лолажоним, Лолақизғалдоқ! Мен кетсам, ёмондан Йироқ бўл, оҳу, Чунки сен чиройли, Кўркли бир жувон. Ёмон кунлар бир кун Яхши бўлар-у, Ёмон одам яхши Бўлмас ҳеч қачон… Яша чегарада Тургандек огоҳ, Лола, лолажоним, Лолақизғалдоқ! Уйда ётибман-у, Сезиб турипман, Кўкда келаётир Қушлар қайтишиб. Хайрлар ёғдириб Қанотларидан, Хаста шоирига Видо айтишиб. Бор, менинг учун ҳам Уларга қўл қоқ – Лола, лолажоним, Лолақизғалдоқ! Уларни мен яна Кўрарманми-а, Айвондан одамдек Кузатолмадим. Куз. Тўйлар бошланди. Юрагим пора – Битта қизимни ҳам Узатол