Kunlardan bir kun barcha tuyg'ular körishib berkinmachoq öynamoqchi bölishibdi. Telbalik "men qidiraman" debdi. Shunda mehr quyosh ortiga, xasad botqoq qariga, xiyonat hazonlar orasiga, jasorat vulqon ichiga berkinibdi. Sevgi qayerga yashirinishini bilmabdi . Telbalik 84, 85 deb sanab turgan chog' sevgi shoshilgancha gullar orasiga berkinibdi. Sanab bölgan telbalik sevgidan boshqa hammani topibdi. Shunda chidolmagan hasad sevgi gullar orasidaligini aytibdi. Besabr telbalik gullar orasiga pichoq sancha boshlabdi. Shu lahza alvon gullar orasidan közlari öyilgan , yuzlari qon bölgan sevgi chiqib kelibdi. Shudan beri sevgining közlari kör , telbalik esa unga yölboshchi ekan!