Թուրքմենական կարա-Կոյունլու ցեղերը միավորված էին Ամիր-Սաադի իշխանության ներքո։ Նրանք իրենց ցեղապետի անունով հետագայում կոչվեցին սաադլուներ։ 14-րդ դարի վերջերին նրանք հիմնեցին Երևանի կուսակալությունը, որը Ամիր-Սաադի անունով հայերը կոչեցին Սաադի փոս կամ Սահաթափոս, իսկ օտարները՝ Չուխուր-Սաադ կամ Չուղուր-Սաադ[17][18]։ Այս անունը գործածական է եղել պարսկական ու թուրքական մատենագրության մեջ՝ թարգմանվելով որպես «Երջանիկ հովիտ»։ Կարա-Կոյունլուներին փոխարինելու եկան ակ-Կույունլու ցեղերը։ Բառացի նրանց անունները թարգմանվում էին որպես «սև և սպիտակ ոչխար արածեցնողներ»։