"რასაც ვფიქრობდი აღარ ვფიქრობ იმხელა დოზით,და დღეს თუ ვცოცხლობ ხვალაც ალბათ ვიცოცხლებ მგონი ,და ნუ გადავწყვეტთ ჩვენს ცხოვრებას წიხლი ვაჭიროთ, ამდენი ფიქრი არ ყოფილა თურმე საჭირო"
გახვალ სკოლიდან, გაგახსენდება: დაფასთან დგომა, მერხთან სრიალი, განრისხებული მასწავლებელი მარცხენა ხელი შპარგალკიანი, ზოგჯერ ნიშანი ცუდი, ზოგჯერ ფრიადი ხუთი, ტანჯვა–წამებით გასული 45 წუთი!